Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/19384 K.2014/16979

Davacı, yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının yaşlılık aylığı tahsis talebini takip eden aybaşı olan 1.11.2008 tarihinden itibaren aylığa hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacıya 1.6.2010 tarihinden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 4.10.2000-4.5.2012 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğu, 14.6.1984-4.10.2000 tarihleri arasına ilişkin vergi borçlanması yaptığı ve Adana 4. İş Mahkemesinin 2011/5236-12340 E, K sayılı ilamının temyiz aşamasından geçerek kesinleşen kararı ile bu sürelerde de davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabul edildiği, 15.4.1978-31.8.1981 tarihleri arasında 418 gün 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğu, 31.10.2008 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu ve 9000 gün hizmet süresini doldurmadığından tahsis talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Davanının yasal dayanağının oluşturan 1479 sayılı Yasa'nın 35 ve geçici 10 maddeleri gereğince davacının yaşlılık aylığına hak kazanabilmesi için tahsis talebinde bulunması, 25 tam yıl prim ödemesi, 48 yaşını bitirmiş olması ve tahsis talep tarihinde prim borcunun olmaması gerekmektedir.

Somut olayda, davacının tahsis talep tarihi itibari ile prim borcu bulunmaktadır. Her ne kadar mahkemece tahsis talep tarihi itibari ile 9000 gün hizmet süresinin dolmasına 165 gün kaldığı ve bu sürenin tamamlandığı tarih olan 15.4.2009 tarihi itibari ile aylığın prim borcu olması nedeni ile bağlanamaycağı, bu nedenle primin ödendiği 27.5.2010 tarihini takip eden aybaşından itibaren aylık bağlanmasına karar verilmişse de, ilk tahsis talep tarihi ile mahkemece aylık bağlanmasına karar verilen süre arasında makul bir süre olmadığı gibi, o tarih itibari ile davacının tahsis talebinin olmadığı da açıktır.

Yapılacak iş, davacının prim borcunu ödediği 27.5.2010 tarihinden sonra yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu 30.4.2012 tarihi itibari ile aylık şartlarına haiz olup olmadığı tespit edilip, çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, prim borcu olan ve hüküm altına alınan tarih itibari ile tahsis talebi olmayan davacıya hükümde yazılı şekilde yaşlılık aylığı bağlanmasına yönelik kurulan usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.