Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/19645 K.2014/1724

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı şirketler vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine. 2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece, 149.707,08TL maddi, 20.000,00TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, 23.12.2009 tarihindeki zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğu, kazalının iş kazası nedeniyle %24,20 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kaldığı, kazanın oluşumunda %60 oranında davalı M.... İnş.Gıda San.Pet. ve Tic.Ltd.Şti'nin %20 oranında davalı M..

İnş.San. ve Tur.ve Tic.A,Ş'nin de ortağı olduğu Avrasya Metro Gurubu girişiminin, %10 oranında kazalının ve %10 oranında da dava dışı kepçe operatörü 'nün kusurlu olduğu,davacının kaza anında tünel yapımında işçi olarak çalıştığı, yargılama sırasında davacının ücreti hususunda araştırma yapılıp bu kapsamda Yol-İş Sendikası, Türkiye İnşaat Sanayicileri İşveren Sendikası ve Devrimci Yapı İşçileri Sendikasından görüş sorulduğu,hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre tespit olunan aylık 1.300,00TL net ücrete göre hesaplama yapıldığı,

bu hesaplama sırasında kaza tarihindeki net asgari ücretin 546,48TL olmasına rağmen 496,53TL'nin dikkate alınarak davacının son ücretinin asgari ücrete oranlandığı anlaşılmıştır.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının maddi zararının hesabında, gerçek ücretinin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı iş yeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Maddi tazminat davasına etkileri gözetildiğinde kazalı çalışanın gerçek ücretinin tespiti hem davacı hem de davalı yan bakımından son derece önemlidir. Zira asgari ücret üzerinden yapılacak hesaplama ile onun misli üzerinden yapılan hesaplamalarda çok farklı tazminat değerlerinin ortaya çıkacağı izahtan varestedir. Bu durumda Mahkemelere düşen en önemli vazifelerden bir tanesi de sigortalının gerçek ücretini hiçbir ihtilafa mahal vermeyecek biçimde ortaya koymaktır. Böylesine kapsamlı bir araştırma bir yönüyle davacının hakkının işverenleri tarafından yenmesine engel teşkil edecek diğer yönüyle de kazalının hak etmediği tazminatlara kavuşmasının ve böylelikle sebepsiz zenginleşmesinin önüne geçilecektir.

Hal böyle olunca somut olayda davacı sigortalının ücretinin ayrıntılı bir şekilde ilgili meslek kuruluşlarından araştırılması yerine sendikalı olmadığı anlaşılan kazalının emsal ücretinin yukarıda isimleri belirtilen Yol-İş Sendikası, Türkiye İnşaat Sanayicileri İşveren Sendikası ve Devrimci Yapı İşçileri Sendikası gibi sendikalardan sorularak neticeye varılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacının yaptığı iş, yaşı, kıdemi belirtilmek suretiyle yine İstanbul’da bulunan ilgili meslek odalarından (inşaat işçileri odası v.b)olay tarihinde kazalı işçinin alabileceği emsal günlük net ücretleri sormak, buradan gelen neticelere göre sigortalının maddi zararını yeniden hesaplatmak, davacının maddi tazminat davası bakımından 19.06.2013 tarihli hükmü temyiz etmeyip bu noktada davalılar yararına doğan usuli kazanılmış hak durumunu da gözeterek ilk kararda hüküm altına alınan maddi tazminat miktarını geçmemek üzere bir karar vermekten ibarettir.

O halde davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ayrıca Mahkemenin kabul ve uygulama şekli bakımından da kaza tarihindeki asgari ücretin 546,48TL olmasına göre davacının hesaplamaya esas alınan aylık net 1.300,00TL ücretinin asgari ücretin yaklaşık 2,37 katına denk geldiği gözetilmeden hatalı olarak asgari ücretin yaklaşık 2,61 katı ücretten hesaplamanın yapıldığı 23.04.2013 tarihli bilirkişi raporuna itimat edilmesi de hatalı görülmüştür.