KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2013/19946 E., 2013/22044 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Kasım 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
364 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, Alman Rant Sigorta sistemine girdiği tarihin Türkiye hizmet başlangıcı olarak tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2) Dava, davacının yurt dışındaki sigortalılığı nedeniyle ülkemizdeki sigortalılık başlangıç tarihinin 17.09.1988 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulü ile 01.11.1988 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine karar verilmiştir.
Somut olayda, davacının 17.09.1988-31.01.1995 tarihleri arasında "Gebelik/Analık Koruması (Schwangerschaft/Mutterschutz) " ve "çocuk yetiştirmeden dolayı zorunlu prim süreleri (Pflichtbeitragszeit für Kindererziehung)" nedeniyle sigorta kapsamına alındığı ve bu dönemde fiili çalışmasının bulunmadığı, 10.09.1969 doğumlu davacının fiili çalışmasının 18 yaşını ikmal etmesinden sonra 25.04.1995 tarihinde başladığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece, yukarıda yer alan maddi ve hukuki olgular gözetilerek davacının Almanya'da fiili (eylemli) çalışmasının başladığı 25.04.1995 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulüne karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile ... biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2013/19946, K. 2013/22044, 28 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama