KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2013/20006 E., 2013/24074 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalı şirketin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi zararların giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, 100 TL maddi tazminatın, 7.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Davacı taraf, dava dilekçesi ile 100 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın, ıslah dilekçesi ile toplamda 8.891,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair kurulan hüküm ve istemin kısmen kabul edilmesi nedeniyle yargılama giderlerine ilişkin hükmün fıkrasının 9. bendi yerinde ise de infazda tereddüt ve çelişki yaratır şekilde ve özellikle taraflar arasında kabul ve red oranı gözetilmeden 10. bentte yargılama giderlerinin tamamından davalı tarafın sorumlu tutulmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.M.K.’nun geçici 3. maddesi uyarınca H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2013/20006, K. 2013/24074, 16 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama