Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/21020 K.2014/3561

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere,kanuni gerektirici sebepler ile temyiz nedenlerine göre davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, 12.08.2006 tarihindeki iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahibi eş ve çocuklarının maddi-manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat davalarının kısmen kabulüne manevi tazminat davalarının ise kabulüne karar verilmiş, hüküm altına alınan tazminatlar için dava ve ıslah tarihlerinden başlayan faiz kararlaştırılmıştır.

6100 Sayılı HMK'nın 26.maddesi kapsamında mahkemeler taleple bağlılık kuralına göre tarafların talep sonuçları ile bağlı olup ondan daha fazlasına karar veremezler.

Bu açıklamalardan olarak somut olayda, davacılar tarafından ne dava dilekçesinde ne de ıslah dilekçesinde hüküm altına alınması istenen tazminatlar için faiz talep olunmamasına rağmen Mahkemece HMK'nın 26.maddesine aykırı olarak talebin aşılması neticesini doğurur şekilde hüküm altına alınan tazminatlar için dava ve ıslah tarihlerinden başlayan faize karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı şirket vekilinin bu hususları da içeren temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.