Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/22223 K.2014/7074

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ile davalılardan F. Grup Sağlık İnş.Mim.Müh.Otom.Bilişim San.Dış Tic.A.Ş. ve A. Metal Yapı Sis.Teks.Tur.San.Ltd.Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi, davalılardan A. Metal Yapı Sis.Teks.Tur.San.Ltd.Şti. vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve temyiz nedenlerine göre, davacılar vekili ile davalı şirketler F. Grup Sağlık İnş.Mim.Müh.Oto.Bilişim San.Dış Tic.A.Ş ve Aden Metal Yapı Sis.Teks.Tur.San.Ltd.Şti vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacı sigortalının maddi ve manevi zararlarının, davacı kardeşin ise manevi zararının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece; davalı Abdullah Heyecen ile davalı A. İnş.Tur.Tic.ve San.Ltd.Şti aleyhine açılan davaların reddine, davacı O.. S..'un manevi tazminat davasının reddine, taleple bağlı kalınarak 100.000,00TL maddi-50.000,00TL manevi tazminatın davalılar F. Grup Sağlık İnş.Mim.Müh.Oto.Bilişim San.Dış Tic.A.Ş ve A. Metal Yapı Sis.Teks.Tur.San.Ltd.Şti'den tahsiline karar verilmiştir.

Davacı sigortalının 25.07.2008 tarihli iş kazası nedeniyle oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranının % 79 olduğu açıktır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye

aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişi midir. Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir.

Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K.

26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

Yine karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olunup özetle "ağır bedensel zarar yada ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebilineceği"hükmü getirilmiştir.

Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanununun yürürlük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuş ve yaralanan sigortalının yakınlarının manevi tazminat davası bakımından hak sahipliği durumu ön şartı olarak "ağır bedensel"zarar koşulunu getirmiştir.

Bunun yanında iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davaları nitelikçe SGK tarafından karşılanmayan zararların giderilmesine ilişkindir. Bu bakımdan tazminat belirlenirken maluliyet oranı, kusur oranı ve kanuni nedenlerle yapılan indirimler yapıldıktan sonra SGK tarafından bağlanan ilk peşin sermaye değerinin rücuya tabi kısmının indirilmesi ile tazminatın belirlenmesi gerektiği Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olaya gelince; gerek haksız fiil zamanında yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar kanununda gerekse bu kanun zamanında gelişen içtihatlar ışığında düzenlenen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda iş kazası nedeniyle ağır bedensel zarara uğrayan sigortalının yakınlarının manevi tazminat talep etme haklarının bulunduğu açıktır.

Burada dikkat edilmesi gereken öncelikli hususlar “yakınlık” kavramından ne anlaşılması gerektiği ile yaralanmanın “ağır bedensel zarara” neden olup olmadığı hususlarıdır. Davacı sigortalı Mustafa'nın diğer davacının kardeşi olduğu ve sigortalının iş kazası nedeniyle %79 oranında malul kaldığı hususlarında tartışma bulunmamasına göre Mahkemece davacı O..

S.. bakımından yazılı gerekçelerle manevi tazminat isteminin kabulü yerine reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi hükme esas alınan 28.05.2013 tarihli hesap raporunda yukarıda açıklanan hesaplama sırası göz ardı edilerek kusur indirimi öncesinde Kurum peşin sermaye değeri ve geçici iş göremezlik ödemesinin hesaplanan tazminattan indirilerek hesaplamanın yapıldığı rapora itibar edilmesi ayrıca hüküm altına alının tazminatlara faiz kararlaştırılmaması da hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. O halde, davacılar vekili ile davalı şirketler F. Grup Sağlık İnş.Mim.Müh.Oto.Bilişim San.Dış Tic.A.Ş ve A. Metal Yapı Sis.Teks.Tur.San.Ltd.Şti vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.