Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/2888 K.2013/8933

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, temyiz edenin sıfatına temyizin kapsamı ve temyiz nedenlerine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 19.06.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu bedensel zarar gören sigortalının maddi ve manevi zararı ile aynı olay nedeniyle eşinin manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulü, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulü ile hüküm altına alınan tazminatlara olay tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiş ve karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Temyiz edenin sıfatı ile temyiz nedenleri dikkate alınarak yapılan değerlendirmeye göre Yerel mahkemenin maddi tazminatın belirlenmesi ve manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı isabetlidir. Ancak hüküm altına alınan tazminatlara uygulanacak faizin başlangıcında hataya düşüldüğü görülmektedir.

Davacı 03.12.2008 tarihinde dava açarken, dava dilekçesinde, hüküm altına alınacak tazminatlar için dava tarihinden itibaren faiz isteminde bulunmuştur. Öte yandan taleple bağlı olarak karar verilmesi gerektiği HUMK’nun 74 ve HMK ’nun 26. Maddelerinin emredici kuralıdır. Hal böyle olunca, davacılar yararına hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminatlar için faizin dava tarihinden başlatılması gerekirken, taleple bağlılık ilkesine aykırı biçimde olay tarihinden itibaren faize karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.