Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/3093 K.2013/13495

Davacı, 01/09/2009 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, 6111 sayılı Kanundan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, dava dilekçesi ile 19/01/2009 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini ve 6111 sayılı Yasa'dan yararlandırılmasını talep etmiştir.

Mahkeme, davanın kabulü ile, davacının 01/02/2009 - 15/04/2011 tarihleri arasındaki dönemde 2926 sayılı Yasa uyarınca, zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine ve 6111 sayılı Yasa'dan yararlandırılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi, kabul ve red oranına göre ise, yargılama giderlerinin paylaştırılması gerekirken, davanın kabulüne denilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 Sayılı H.M.K’nın 370/2 maddesi hükmü uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.