Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/5608 K.2014/8828

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, davacının 01.09.2005-02.12.2009 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulüne 01/09/2005-31/12/2005 tarihleri arası 120 gün 16,29 TL günlük asgari brüt ücretle, 01/01/2006-31/12/2006 tarihler arası 360 gün 17,70 TL günlük asgari brüt ücretle, 01/01/2007-30/06/2007 tarihler arası 180 gün 18,75 TL günlük asgari brüt ücretle, 01/07/2007-31/12/2007 tarihler arası 180 gün 19,50 TL günlük asgari brüt ücretle, 01/01/2008-30/06/2008 tarihler arası 180 gün 20,28 TL günlük asgari brüt ücretle, 01/07/2008-31/12/2008 tarihler arası 180 gün 21,29 TL günlük asgari brüt ücretle, 01/01/2009-30/06/2009 tarihler arası 180 gün 22,20 TL günlük asgari brüt ücretle,

01/07/2009-01/12/2009 tarihler arası 151 gün 23,10 TL günlük asgari brüt ücretle davalı canmer tekstil san. ve tic. ltd. şti.'de çalıştığının tespitine, 01/09/2005 tarihinin davacının sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti ile bu hizmetlerin davacının 3406200917669 sigorta sicil numaralı hizmetleri ile birleştirilmesine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının dava konusu edilen dönem içinde davalı veya dava dışı başka bir işyerinden hizmet bildiriminin yapılmadığı, 02/12/2009-31/01/2011 tarihleri arasında davalı şirkete ait 1056476 sicil numaralı işyerinden hizmet bildiriminin yapıldığı, davalı şirkete ait ... sicil numaralı işyerine ait dönem bordrolarının getirtildiği, davacının davalı işyerinden bildirimi yapılan döneme ait imzalı ücret bordrolarının bulunduğu, davacı ve davalı tanık beyanlarının alındığı ve tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, davalı işveren tarafından ibraz edilen davacıya ait işyeri dosyasında davacı ve davalı şirket arasında imzalanmış olan 02/12/2009 tarihli belirsiz iş Sözleşmesinin bulunduğu ve davacının işe başlama tarihinin 02/12/2009 olduğunun belirtildiği, davacı tarafından imzalanmış 02/12/2009 tarihli aile durumu bildiriminin bulunduğu, 09/11/2009 tarihli sağlık rapouru, sicil kaydı ve ikametgah belgesinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dinlenen davacı tanıkları davacının işe başlama tarihinin 2005 olduğunu, davalı tanıkları ise davacının çalışmalarının tam ve doğru olarak Kuruma bildirildiğini belirtmektedirler.

Tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu gibi dosyaya ibraz edilen ve davacı imzasını taşıyan yazılı belgeler de davacının işe başlama tarihinin 02/12/2009 tarihi olduğunu destekler nitelikte bulunduğundan tüm bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, davacının çalışmalarının tespiti yönünden araştırmayı genişletmek, dönem bordrolarında ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları,

yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, tanık beyanları arasındaki çelişkiyi gidermek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de; 506 sayılı yasanın 60/G hükmünün göz önünde bulundurulmaması hatalı olmuştur. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.