Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/5870 K.2013/11195

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 01/03/1979 olduğunun ve davalı işyerinde 01/07/1979 tarihine kadar çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava ;davacının sigorta başlangıç tarihinin 1.3.1979 tarihi olduğunun ve davalı işyerinde 01.03.1979-1.7.2009 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin karar Dairemizin 16.3.2010 tarihli kararı ile davacıya ait 01.03.1979 tarihli işe giriş bildirgesinin davalı Kuruma yasal süresi içinde 28.09.1979 tarihinde verildiği ancak fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunmadığı davacının davalı işyerinde geçen hizmet süresinin tesbiti amacı ile dinletilen tanık dönem bordrosunda kayıtlı değil ise de bu kişinin de işyerinde çalıştığını dava yolu ile kanıtladığı,

bunun ötesinde tanık olarak dinlenen ... ... isimli çalışanın açtığı hizmet tesbiti davasında bu davanın davacısının tanıklığına başvurulduğu ve talebin kabul edildiği açık iken,sırf tanığın bordrolarda yer almaması nedeni ile davanın reddinin isabetli olmadığı, kişilerin sosyal güvenlik hakkını ilgilendiren konularda dava kamu düzenini ilgilendirdiğinden mahkemenin re’sen delil toplama yetkisinin bulunduğu,

öte yandan işe giriş bildirgelerindeki imzanın genellikle muhasebeci veya benzer kişiler tarafından atıldığı da bilinen gerçeklerden olup salt İşe giriş bildirgesindeki imzanın davacının ... ürünü olmamasının da başlı başına davanın reddi sebebi olamayacağı ve 01.03.1979 tarihli bildirgenin verildiği işyerinin 506 sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince, yasa kapsamında olan bir işyeri olduğu dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşıldığına göre; gerektiğinde zabıta marifetiyle tespit edilecek komşu işyerlerinde uyuşmazlık konusu olan dönemde çalıştığı tespit edilen komşu işyeri çalışanlarının;

çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506

sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda da Davacı yanca komşu işyeri tanığı ismi verilemediği,mahkemece yapılan araştırmada da komşu işyeri tanığı bulunamadığı ancak Bakırköy 4.İş Mahkemesinin 2006/2599 E sayılı dava dosyasında dinlenen davalı işyerine komşu işyeri tanığı ... Yanık’ın davacıyı hatırlayamadığı yönündeki ifadesi esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davacının davalı işverene ait işyerinde 1.3.1979 tarihi itibariyle çalışmaya başladığına ilişkin işe giriş bildirgesinin yasal süre içersinde 28.3.1979 tarihinde kurum kayıtlarına girdiği, açtığı hizmet tespiti davası ile ihtilaflı dönemde davalı işyerinde çalıştığı kesinleşen tanık ... ...’in ifadesinden davacının davalı işyerinde çalıştığı anlaşılmakla davanın kabulü gerekirken bu dosyadan komşu işyeri tanığı bulunamamasına rağmen bordro tanığı ... ... tarafından açılan Bakırköy 4.İş Mahkemesini 2006/2599 E sayılı dava dosyasında dinlenen komşu işyeri tanığının davacıyı hatırlayamadığı yönündeki beyanına üstünlük tanınarak davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.