Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/6016 K.2014/6590

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi G. A.tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 01/04/1996-15/08/2003 tarihleri arasında davalı işverenlere ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya ait sigortalı hizmet cetvelinden davacının davalılardan C.. S.. nezdinde 18.07.2002-05.09.2002 tarihleri arasında 48 günlük çalışmasının bulunduğu, davalılardan Yıldırım'a ait 1024071.34 siclli işyerinin 01.08.1996-06.04.2002 tarihleri arasında yasa kapsamında bulunduğu, diğer davalı Cafer'in 24.04.2002 tarihinde noterden Yıldırım'a ait işyerini noter senedi ile devir aldığı, Cafer'in 51048227.34 sicilli işyerinin 18.07.2002 tarihinde yasa kapsamına alındığı, dava konusu olan dönemde bazı aylara ilişkin bordrolar mevcut ise de tüm dönemi kapsayan bordroların mevcut olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; dinlenen tanıkların yerleşik Yargıtay içtihatlarında belirtilen tanık niteliğinde olmadığı anlaşılmakla eksik inceleme ve arştırma sonucu yazılı şekilde verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan, davacının ücret tespit talebi olmamasına rağmen talep aşılarak alacak davasında hükmolunan asgari ücretin 2,7 katı olan ücrete karar verilmesi de hatalı olmuştur.Kaldı ki asgari ücretin üzerindeki ücretler yazılı belgelerle ispatlanmalıdır.

Yapılacak iş, ihtilaflı döneme ilişkin tüm dönem bordrolarını getirmek ve bu bordrolarda ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları;

yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak; davalıların işlettiği işyerinin içkili müzikli lokanta olduğu dikkate alınarak, bağlı bulunduğu emniyet biriminden dava konusu dönemde işyerinde çalışanlara ilişkin bilgiler ve çalışanların listesi sorulup, belirlenerek gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.