Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/6824 K.2014/9497

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan Kurum ile R.. G.. vekillerince ve H.. D.. tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 01/08/2000-15/11/2008 tarihleri arasında davalı işverenlere ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının hizmet tespiti talepli davasının kısmen kabulü ile kısmen reddine, davacı .. TC Kimlik Nolu M.. K..'nin davalı R.. G..'e ait .. Nolu işyerinde 01/08/2000-01/05/2006 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücret ile 2071 gün çalıştığı, 531 günlük çalışmasının davalı SGK'ya bildirildiği, 1540 günlük çalışmasının ise davalı SGK'ya bildirilmediğinin tespitine, davacı ... TC Kimlik Nolu M.. K..'nin davalı H.. D..'a ait .. Nolu işyerinde 06/06/2006-15/11/2008 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak 910 gün çalıştığı, 910 günlük çalışmasının davalı SGK'ya bildirilmemiş olduğunun tespitine, davacının fazlaya dair taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 11/11/2004-01/05/2006 tarihleri arasında davalı R.. G..'e ait .. sicil numaralı işyerinden hizmet bildiriminin yapıldığı, H.. D..'a ait olan işyerinden hizmet bildiriminin yapılmadığı, dönem ve ücret bordrolarının olmadığı, tanık beyanlarının alındığı, davalı R..

G..'e ait .. sicil numaralı işyerinin 11/11/2004 tarihinde kanun kapsamına alındığı, işyeri dosyasında 2003 yılı vergi levhasının bulunduğu, davacının davalı Raif'in yanında çalıştığını belirterek yivsiz tüfek ruhsatnamesi, silah bulundurma ruhsat tahkikatları ve mermi taleplerinde vatandaşlara yardımcı olabilmesi için takipçi izin belgesi verilmesi hususunda müracaatta bulunduğu, bunun üzerine yapılan araştırmalar sonucu davacının GBT ve Adli yönlerden sakıncalı bir halinin bulunmadığı, A.Mahallesi, D.

M. Caddesi No.. sayılı yerde av ve barut bayiiliği yapan davalı Raif'in yanında çalıştığı anlaşıldığından adına takipçi izin belgesi verilmesinin uygun görüldüğü, davacıya 16.10.2003 veriliş tarihli R.. G..'e ait işyeri ile ilgili Ödemiş Emniyet Müdürlüğü'nde 1 yıl geçerli takipçi giriş kartı verildiği, davacı tarafından davalı işyerine ait 2006-2007-2008 tarihli kargo gönderi belgesi, fatura vb. gibi belgeler sunulduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; dosyada bulunan ve davacı tarafından sunulan yazılı deliller, Emniyet Müdürlüğü tarafından davacıya verilen 16/10/2003 tarihli takipçi giriş kartı, 2003 yılı vergi levhası ve tanık beyanlarına göre 2003 yılından sonraki dönem için verilen tespit kararı yerinde ise de davalı işyerinin 11/11/2004 tarihinde kanun kapsamına alınmış olması ve bu tarihten öncesine ilişkin olarak sadece 2003 yılına ait vergi levhasının bulunması karşısında davalı işyerinin 2003 yılından önce faal olup olmadığını ve davacının hangi tarihte davalı işyerinde çalışmaya başladığını belirlemeden eksik araştırma ve inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davalı R.. G..'e ait işyerinin 2003 yılından önce faal olup olmadığını, işyerinin faaliyete başladığı tarihi araştırmak, 2003 yılından önce faal olduğunun tespit edilmesi halinde davacının çalışmasının hangi tarihte başladığını ve işyerinin H.. D..'a ne zaman devredildiğini belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.