Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/7092 K.2013/9445

Davacı, sigorta tescil başlangıcının 28/03/1973 olduğunun tespitiyle, bu husustaki Kurum sataşmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2) Dava, davacının yurtdışında Türk vatandaşı olarak geçen süreyi borçlanma hakkı olduğunun ve 28.03.1973 tarihinin 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendi kapsamında sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendi kapsamında sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti talebini atiye bıraktığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, davacının sigorta tescil başlangıcının ... ülkesinde çalışmaya başladığı tarih olan 28/03/1973 tarih olarak tespitine, Kurum sataşmasının bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir.

Kural olarak davayı kaybeden taraf yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden sorumludur. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkemenin yargılama giderlerini taraflar arasında paylaştırması gerekir (HUMK md.417).

Somut olayda, davacının 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendi kapsamında sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemini atiye (müracaata) bırakması nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla davanın kısmen kabulü ile davalı Kurum yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemesi ve davacının yaptığı yargılama giderinin taraflar arasında paylaştırılması gerekirken tamamından davalı Kurumun sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'un 438/...maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.