Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/722 K.2013/3440

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde dava şartı yokluğundan reddine karar vermiştir. Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, HMK'nın 114/1-g maddesi uyarınca gider avansının dava şartlarından olduğu, dava şartlarındaki bu eksikliğin giderilmesi için davacı vekiline (2) haftalık kesin süre verildiği, bu süre içerisinde gider avansının mahkeme veznesine yatırılmadığı anlaşılmakla davanın HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca dava şartı yokluğu sebebi ile usülden reddine ve davanın usulden reddedilmiş bulunması, davalılara duruşma gün ve satinin tebliğ edilmemiş olması sebebiyle davalılar yararına vekalet ücreti taktirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Somut olayda, Davacı ... 06.12.2011 tarihinde hizmet tespiti ile işçi alacakları taleplerini birlikte içeren davasını açmış ve davalı SGK vekili 26.01.2012 tarihinde cevap dilekçesi ile vekaletnamesini dosyaya sunmuştur. Mahkemece bir kısım deliller toplanmış ve tanıklar dinlenmiştir. Mahkemece 19.4.2012 tarihinde hizmet tespiti isteminin tefrikine karar verilmiş, 4.5.2012 tarihli tensip zaptı ile gider avansı istenmesine karşın davacı tarafça yatırılmadığından mahkemece ... biçimde karar verilmiştir.

HMK'nın 114/1-g maddesine göre gider avansı dava şartı olup mahkemece "dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine" karar verilmesi nedeniyle; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre davalı Kurum yararına 1.200,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle vekalet ücreti taktirine yer olmadığına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.