Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/7927 K.2013/12654

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava nitelikçe faiz alacağının tahsiline dairdir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davaya konu edilen faiz alacağının öncesinde Manavgat İş Mahkemesinin 14.09.2009 tarih 2006/13 Esas,2009/166 Karar sayılı kararı ile hüküm altına maddi ve manevi tazminatların talep olunmadığı için kararlaştırılmayan işlemiş faizlerine dair olduğu,davacıların toplam 6.000,00TL miktarlı olan maddi ve manevi tazminatın tahsili noktasında Antalya İcra Müdürlüğünün 2010/1088 Esas sayılı dosyası ile takibe giriştikleri,davacıların takibe konu alacak olarak 5.457,24TL'de işlemiş faiz talep ettikleri,icra takibine talep olunan faiz alacağı noktasında itiraz edildiği,itirazın içeriğinin özetle takibin dayanağı olan Mahkeme

ilamında faizin kararlaştırılmadığı ve bu noktada faiz ile tahsilin hatalı olduğunun belirtildiği, Antalya 1.İcra Mahkemesinin kararı ile tahsil olunan faizin iadesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu'nun 113/2 maddesinde özetle işlemiş faiz alacağı hakkının ifa anına kadar yapılacak bir bildirim ile saklı tutulduğu beyan edilmiş ya da bu saklı tutma iradesi durumdan anlaşılıyor ise faizin istenebileceği hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda davacıların Antalya İcra Müdürlüğünün 2010/1088 Esas sayılı takip dosyasında 6.000,00TL maddi ve manevi tazminat alacağının işlemiş faizi olarak 5.457,24TL'yi de talep ettiği,bu miktar faizin tahsiline karar verildiği ve akabinde Antalya 1.İcra Mahkemesinin kararı ile tahsil olunan faizin iade olunduğunun anlaşılmasına göre Mahkemenin davanın reddi gerekçesi olarak açıkladığı “faizin iadesi sırasında ihtirazi kaydın konulmamış olunması ve asıl alacağın ifa ile sona erdiği” hususlarının isabetli bir değerlendirme olmadığı açıktır.

Zira davacıların yukarıda esas numarası belirtilen takip talebinde ayrıca işlemiş faiz taleplerinin de bulunmasına göre bu durum Borçlar Kanunu 113/2 maddesinde tanımı bulunan faiz isteme hakkının saklı tutulduğunun durumdan anlaşıldığı bir tutum olarak kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca da Mahkemenin işin esasına girerek faiz alacağı noktasında tüm delilleri toplayıp bu delilleri bir arada tartışarak neticesine göre karar vermek yerine yazılı gerekçelerle davanın reddine karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.