Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/8171 K.2013/12663

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere ve kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, manevi tazminat davasının reddine, 84.062,10TL maddi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı ...'in özel inşaatında meydana gelen zararlandırıcı olayın Kurum tarafından iş kazası olarak kabul edildiği,iş kazasının oluşumunda %70 oranında davalı işveren ... ile işveren vekili ...'in,%30 oranında ise kazılı sigortalının kusurlu olduğu,davalı ...'ın alt işverenliğine dair dosyada kayıt bulunmadığı bilakis bu davalının kazazede sigortalı ile aynı inşaat iş yerinde hizmet akdi ile çalışan işçi olduğu,davalı ...'a anılan kazaya dair ayrıca bir kusur izafe edilmediği, hükme esas alınan hesap raporunda davacının beyanından anlaşılan günlük 40,00TL yevmiye(asgari ücretin yaklaşık 2,86 katı)üzerinden hesaplama yapıldığı,davacının ücretine dair ayrıntılı araştırma yapılmadan neticeye varıldığı anlaşılmaktadır.

Zararlandırıcı olaya maruz kalan sigortalının maddi zararının hesaplanmasında, gerçek ücretinin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir

Bu açıklamalardan olarak somut olayda davalı ... ile davacı arasında işçi işveren ilişkisi bulunduğundan söz etmek mümkün değildir. Zira tüm dosya kapsamından davalı ...'in diğer davalı ...'a ait inşaat iş yerinin alt işveren olarak yapımını üstlendiğine dair bir kaydın olmadığı,bilakis bu davalının diğer davalı ...'a hizmet akdi ile bağlı ve davalı ...'un yapımını üstlenip diğer davalı ...'in işveren vekili olarak takip ettiği inşaat iş yerinde çalışan bir işçi olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca da davalı ...'e davaya konu iş kazası nedeniyle ayrıca atfedilen bir kusur bulunmadığı da gözetilerek bu davalının kararlaştırılan maddi tazminattan sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

Bunun yanında davacının maddi zararının hesaplanması noktasında ayrıntılı araştırma yapılmadan sadece davacı beyanı ile ... Ticaret ve Sanayi Odasının 2012 yılı itibariyle bildirdiği işçilik ücretini dikkate alarak neticeye varılması da ayrıca hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, öncelikle davacının yaptığı işe göre kendi meslek birliği olan İnşaat Mühendisleri Odasından ve varsa infaatcılar odası ve derneğinden davacının kaza tarihi itibariyle yaşı ile mesleki tecrübesi de gözetilerek gerçek ücretini sormak, buradan gelecek cevaba göre dosyadaki delilleri bir arada değerlendirip yeniden hesap raporu almak ayrıca davacı ...'ın işverenlik sıfatının bulunmayıp anılan olayda bu davalının müstakil bir kusurunun olmadığını da gözeterek aleyhine açılan davaların reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın hatalı değerlendirme ve eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.