Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/9476 K.2013/15608

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1989-31/12/2001 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1989 yılından başlayarak, 31.12.2001 tarihine kadar geçen sigortalı çalışma sürelerinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki imzalı ücret bordrolarından; davacının Ekim 1999’da 20 gün, Kasım 1999’ da 20 gün, Aralık 1999’ da 20 gün, Şubat 2000’de 15 gün, Mart 2000’de 20 gün, Nisan 2000’de 15 gün, Mayıs 2000’de 15 gün çalışmasının olduğunun anlaşıldığı, davacının bir kısım bordrolardaki imzaların kendisine ait olduğunu ikrar ettiği, buna rağmen Mahkemece, davacının eksik bildirilen hizmet süreleri hesaplanırken bu aylardaki eksik bildirilen sürelerin de dahil edildiği görülmüştür.

Ayrıca kısmen red kararı verilmesine rağmen davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

Mahkemece, davacının imzalı ücret bordrolarının bulunduğu aylara ilişkin toplam 85 günlük sürenin de hesaplanması ve kısmi red nedeniyle davalılar yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, imzalı ücret bordrolarının olduğu aylara ilişkin 85 günlük sürenin dışlanması ve davalı Kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmek suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.