Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/11378 K.2014/24569

Davacı, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalı ile anne ve babasının maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacılar ve davalılardan ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davacıların tüm, davalı ...’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalı ile anne ve babasının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı sigortalı açısından 449.012,96 TL maddi, 50.000,00 TL manevi, davacı anne baba açısından ayrı ayrı 9.000,00’er TL manevi tazminatın 23/01/2007 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacılara verilmesine, davacı anne ve babanın maddi tazminat istemleriyle fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 326.maddesine göre Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise Mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarına da karar verebilir.

Somut olayda, UYAP kayıtlarına göre, davalı tarafça yapılan toplamda 506,00 TL’lik yargılama giderinin yukarıda yapılan açıklama doğrultusunda taraflrın haklılık oranına göre paylaştırılmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK.'nın geçici 3. maddesi uyarınca HMK'nun 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.