Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/11447 K.2015/7103

Davacı, 27/05/1992 tarihinde yurtdışında çalışmaya başladığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, davacının yurtdışı çalışma sürelerinin borçlandırılması, bu borçlanma neticesinde davacının yurtdışındaki çalışma süresinin Türikye'de çalışma süresi başlangıcı olarak kabul edilip 5600 gün 20 yıl 49 yaş standardına göre emekliliğinin kabulü, bu nedenle geriye dönük olarak doğacak eksik maaş ödemelerinin kendisine iadesi, söz konusu kurun 20.032 den hesaplanması istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 27/02/2014 tarihli duruşmada, davacının sadece Almanya'daki sigortalılığın başlangıcının 27/05/1992 tarihi olduğunun tespitini talep ettiklerini, yaşlılık aylığı talebinden vazgeçtiklerini, zaten davacının yaşının tutmadığını bildirmiştir.

Mahkemece, davacının kuruma borçlanmayı 06/11/1996 tarihinden itibaren yaptığı, talebinin ise 27/05/1992 tarihi olduğu, davacının 1974 doğumlu olup, yaş nedeniyle emeklilik hakkından dava tarihi itibariyle yararlanamayacağı anlaşıldığından, davacının davasının hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 01/09/2012-31/01/2013 tarihleri arasında 150 gün 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığının bulunduğu, Almanya'da 27/08/1990-31/12/2012 tarihleri arasında zorunlu sigorta kapsamında olduğu, 24/12/2012 tarihli dilekçesi ile yurtdışında geçen çalışma sürelerini borçlanma talebinde bulunduğu, 06/11/1996-25/07/2012 tarihleri arasındaki 5602 günlük süreyi borçlanarak bedelini 26/04/2013 tarihinde ödediği, 20/05/2013 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, Kurum tarafından verilen cevapta borçlanmasına göre işe giriş tarihinin 09/02/1997 olarak tespit edildiğinin ve buna göre 20 yıl 53 yaş ve 5900 prim günü olması halinde emekli olabileceğinin, şartları yerine getiremediği için dosyasının işlemden kaldırıldığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının 27/08/1990 tarihinde ...sigortasına giriş yaptığı ve 18 yaşını 27/05/1992 tarihinde tamamladığı anlaşıldığından 27/05/1992 tarihinin Türkiye'deki sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabul edilmesi gerekirken ve davacı vekili tarafından 27/02/2014 tarihli duruşmada, yaşlılık aylığı talebinden vazgeçtiklerinin bildirildiği anlaşıldığından davacı vekilinin bu vazgeçme beyanına göre yaşlılık aylığı talebi hakkında bir karar verilmesi gerekirken hukuki yarar yokluğundan davanın tümden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.