Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/12011 K.2015/8146

Davacı, tahsis talebini reddeden kurum işleminin iptaline, tahsis talebine istinaden aylık bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Davacı, tahsis talebini reddeden davalı Kurum işleminin iptali ile tahsis talebi gereğince yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece; davalı Kurum'un davacının tahsis talebini redden 27.12.2011 tarih ve 10736793 sayılı işleminin iptaline, davacıya 23.05.2011 tarihli tahsis talebini istinaden yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 23.05.2011 tarihli tahsis talebinin davalı Kurum tarafından; son yedi yıllık fiili hizmet süresinin yarıdan fazlasının 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-b maddesi kapsamında ve son dönem çalışmalarının bulunması nedeniyle reddedildiği, davacının 14.04.1992 varide tarihli bildirge ile 31.07.1991 tarihi itibari ile 1479 sayılı Yasa kapsamında tescil edildiği, davacının davalı Kurum tarafından anılan Yasa kapsamında ilk olarak 08.12.2003 tarihine kadar sigortalı sayıldığı, ancak daha sonra davacının şirket ortaklığının devam ettiği belirtilerek sigortalılığının devam ettiğinin kabul edildiği,

davacının 506 sayılı Yasa kapsamında 12.08.1983 – 30.11.1983, 10.07.1986 – 31.12.1986, 01.01.1987 – 31.12.1987, 16.01.1989 – 05.05.1990 tarihleri arasında kısmi çalışmalarının, 29.03.2004 – 01.08.2007 tarihleri arasında aralıksız olarak 1.203 gün ve 27.12.2007 – 30.05.2008 tarihleri arasında aralıksız olarak 155 gün, ayrıca 09.02.2010 – 28.02.2010 tarihleri arasında çalışmalarının bulunduğu, ayrıca davacının davalı Kurum'a verdiği belgelerde.

31.07.1991 – 31.12.1994 tarihleri arasında vergi, 17.10.1991 – 08.12.2003 oda ve 19.11.1991 – 08.12.2003 tarihleri arasında sicil kaydının bulunduğunun bildirildiği, ancak davacının 12.12.1994 tarihinde başlayan limited şirket ortaklığının devam ettiği, İzmir Ticaret Odası tarafından da davacının limited şirket ortaklığının devam ettiğinin, Karşıyaka Vergi Dairesi tarafından ise şirketin vergi mükellefiyetini 12.05.1998 tarihinde terk ettiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, 24.07.2003 tarihli 4956 sayılı Yasa ile değişik 1479 sayılı Yasa'nın 24 ve 25. maddeleridir.

“Sigortalılığın başlangıç ve bitiş tarihleri ” başlıklı 25. maddenin (e) bendinde; “ Bu kanuna göre sigortalı olanlardan, iflasına karar verilmiş olan tasfiye halindeki özel işletmeler ile şirket ortaklarının, özel işletmenin veya şirketin mahkemece tasfiyesine karar verildiği, iflasına karar verilmiş olan veya tasfiye halindeki özel işletmeler ile şirket ortaklarından hizmet akdi ile çalışanların çalışmaya başladıkları tarihten bir gün önce sigortalılıkları sona erer ” hükümü yer almaktadır.

Bu halde; ortak olduğu limited şirket tasfiyeye giren sigortalının sigortalılığı, tasfiyenin sonuna kadar devam edecek, ancak tasfiye sürecinde hizmet akdine dayalı olarak çalışması sebebi ile 25. maddenin (e) bendi gereğince Bağ-Kur sigortalılığı hizmet akdi ile çalışmaya başladığı tarihten bir gün önce sona erecektir.

Somut olayda; her ne kadar mahkemece, davacının ortağı olduğu limited şirketin vergi, oda ve sicil kaydı en son 08.12.2003 tarihinde sona erdiğinden davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının da bu tarih itibari ile sona erdiğinin kabulü ile sonuca gidilmişse de; şirketin kayıtları sona erdikten sonra da faaliyetine devam edebileceği göz ardı edilerek, davacının ortağı olduğu limited şirketin faaliyet durumu, tasfiye girip girmediği araştırılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davacının ortağı olduğu limited şirketin faaliyet ve tasfiye durumunu 1479 sayılı Yasa'nın 25. maddesinin (e) bendi gereğince araştırarak varılacak sonuca göre, davacının 1479 ve 506 sayılı Yasa'lar kapsamındaki sigortalılık sürelerini belirlemek, daha sonra 2829 sayılı Yasa maddeleri de dikkate alınarak davacının yaşlılık aylığı talebini değerlendirmekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.