Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/13057 K.2014/26659

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni geciktirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının 19.12.2011 tarihli iş kazası nedeniyle % 0 oranındaki sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminatın atiye terk edilmesi nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Bu tür davalarda red edilen miktar üzerinden davalı yararına nisbi vekelat ücretine hükmedilmesi gerekir. Ayrıca Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/2. maddesinde; manevi tazminatın kısmen reddi halinde davalı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin davacı yararına belirlenen ücretini geçemeyeceği açıkça belirtilmiştir. Somut olayda, davalı şirketin kendisini vekil ile temsil ettirmesine rağmen red edilen manevi tazminat yönünden yararına vekalet ücreti takdir edilmediği anlaşılmaktadır.

O halde, davalının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.