Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/13206 K.2014/18446

Davacı, yurtdışında çalışmaya başladığı tarih Türkiye içinde sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun ve yurtdışında geçen çalışmalarını borçlanma hakkı olduğunun tespitine, hizmetlerinin diğer hizmetleri ile birleştirilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre ve özellikle davacının temyiz isteminin temyiz harç ve masraflarının verilen süre içerisinde yatırılmaması nedeniyle yerel mahkemenin 13.05.2014 tarihli kararı ile reddedildiği ve bu kararın davacı vekiline 29.05.2014 tarihinde tebliğ edilmesine karşın temyiz edilmediği anlaşılmakla davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2) Dava, 19.09.1983 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti ile davacının 19.09.1983-25.09.1983 tarihleri arasındaki süreyi borçlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 18 yaşını doldurduğu anlaşılmakla Türkiye' deki ilk sigortalılık başlangıç tarihinin 19/9/1983 olarak tespitine, istemle bağlı kalınarak 19/9/1983 tarihinden 8/3/1993 tarihine kadar geçen çalışma sürelerini Türk vatandaşı olarak geçirdiği anlaşıldığından 3201 sayılı Kanun gereğince 5510 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca SGK kapsamında borçlanma hakkının tanınması gerektiğinin tespitine, fazla isteğin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 04.05.1965 doğumlu davacının 02.05.2013 tarihinde borçlanma isteminde bulunduğu, Kurumun 25.09.1993-08.03.2014 ve 07.10.1998-28.02.2007 tarihleri arasındaki döneme ilişkin borçlanma cetvelini düzenlediği ancak herhangi bir ödemenin yapılmadığı, davacının 10.10.1996-07.10.1998 tarihleri arasındaki dönem dışında Türk vatandaşı olduğu, 29.11.2006-08.11.2012 arasında 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendi kapsamında 1962 gün hizmetinin bulunduğu, Danimarka'da 19.09.1983-08.03.1993 ve 11.09.1998-01.03.2006 tarihleri arasında çalışmasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, 04.05.1965 doğumlu davacının 18 yaşının ikmalinden sonra fiili çalışmasının bulunduğu 19.09.1983 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti doğrudur. Ne var ki Türk vatandaşı olan ve 29.11.2006 tarihinden itibaren 4/1-(a) bendi kapsamında sigortalı tescili bulunan davacının borçlanma isteminin daha önce Kurumca reddedilmediği, borçlanmaya konu sürenin Kuruma bildirilmesi halinde borçlanma cetvelinin buna göre hazırlanmasının mevzuat gereği olduğu ve bu hakkın da her zaman kullanılmasının mümkün bulunduğu anlaşılmakla davacının 19.09.1983-25.09.1983 tarihleri arasındaki süreyi borçlanma hakkı bulunduğunun tespiti isteminin hukuki yarar yokluğundan usulden reddi gerekirken yazılı biçimde kısmen kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.