Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/13407 K.2014/28232

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Sultan tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenlere göre, davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucu vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş yararına 152.564,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi, davacı çocuk Sümeyye yararına 23.142,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi, davacı çocuk Kerem yararına 18.905,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi, davacı çocuk Nurbahar yararına 38.484,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi, davacı anne ve baba yararına ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi, davacı kardeşler yararına ayrı ayrı 2.000,00 TL manevi tazminatların kaza tarihi olan 08.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; SGK Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, bilirkişi kusur raporunda olayın meydana gelmesinde davalı asıl işverenin % 45, davalı alt işverenin % 45, müteveffa sigortalının % 10 oranında kusurlu bulunduklarının belirtildiği, müteveffa sigortalı ile davalı işveren arasında imzalanan iş sözleşmesinde aylık 600 Dolar ücretin kararlaştırıldığı, dava dilekçesinde müteveffanın aylık 1.700 Dolar karşılığında çalıştığının belirtildiği, Mahkemece Yol-İş Sen. emsal ücret araştırmasının yapıldığı, hükme esas hesap raporunda Yol-İş Sen. tarafından bildirilen çıplak saat ücretine yemek yardımı ilave edilerek asgari ücretin 2.01 katı üzerinden hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Kusurun aidiyet ve oranı uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık maddi zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının veya hak sahiplerinin maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, hesap bilirkişine müteveffa sigortalı ile işveren arasında imzalanan iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücret esas alınarak aktüerya hesabı yaptırılıp, davacıların talebini geçmemek üzere bir karar verilmesi gerekirken, Yol-İş Sen. tarafından bildirilen emsal ücrete göre yapılan hesaplamanın hükme esas alınması doğru olmamıştır..

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.