Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/13458 K.2014/20441

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ve davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı ... Elk.Dağ.A.Ş vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 08.02.2010 tarihindeki iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahibi anne, baba ve kardeşlerinin maddi ve manevi zararlarının karşılanması istemlerine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat davalarının reddine, davacılardan anne için 35.000,00TL, baba için 30.000,00TL ve kardeşler için 12.500,00'erTL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından 28.03.2014 tarihli kararda sair yönlerden bir hata bulunmamakla birlikte manevi tazminat davalarında taraflar yararına hükmedilen vekalet ücretlerinin belirlenmesinde hataya düşüldüğü anlaşılmaktadır. Şöyle ki; hüküm yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/2. maddesinde belirtildiği üzere manevi tazminat isteminin kısmen reddi durumunda karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı yararına belirlenen ücreti geçemez.

Somut olayda ise, manevi tazminat davalarında Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/2. maddesine aykırı biçimde davalılar yararına hükmedilen avukatlık ücretinin davacılar yararına hükmedilenden fazla olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.