Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/14693 K.2015/10535

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı taraf vekillerin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının davalı işyeri nezdinde 15.09.2003-15.06.2004, 15.09.2004-15.06.2005, 15.09.2005-15.06.2006 ve 15.09.2006-15.06.2007 tarihleri arasında geçen ve Kurum'a bildirimi yapılmayan hizmetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile “Davacının , davalı işverene ait .... ... sicil sayılı işyerinin okulların eğitim ve öğretimde bulunduğu dönemler arasında olmak üzere hizmet akdi ile 506 sayılı yasaya göre asgari ücret üzerinden çalıştığından, dosyada mevcut 03/02/2014 tarihli bilirkişi raporunda açıklandığı üzere; 2004-2005 yılı 249 gün, 2005-2006 yılı 252 gün, 2006-2007 yılı 255 gün olmak üzere toplam 756 gün hizmetinin bulunduğunun tespitine, 15/09/2003 – 15/06/2004 arasındaki dönemde hak düşürücü süre geçtiğinden bu süreye ilişkin taleplerin reddine ” dair hüküm kurulmuştur.

506 sayılı Kanun'un 79/10. maddesi hükmüne göre; Kurum'a bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekir. Bu yönde, anılan madde hükmünde yer alan hak düşürücü süre; yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalışmaları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar için geçerlidir.

Çalışma sürelerinin periyodik çalışma olarak nitelenmesi ve periyodik çalışmanın yıllar itibariyle kesintisiz sürdüğünün kabulü halinde çalışılmayan dönemde hizmet akdi askıda olduğundan hükme esas alınan 5 yıllık hak düşürücü sürenin başlangıcı olarak, periyodik çalışmanın sona erdiği yılın sonunun esas alınması gerekir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı adına davalı işyerince Kurum'a herhangi bir hizmet bildiriminde bulunulmadığı, davacının 11.05.1994- 31/01/1997, 29/07/1998-21/06/2007, 18/10/2007-31/10/2008 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalılığın bulunduğu, davalı işyerinin 09.12.2003 tarihinde “kantincilik” faaliyetinden dolayı Kanun'un kapsamına alınmış olduğu, 2004/10-2007/10.ay arası dönem bordrolarının getirtildiği,

Sağlık İl Müdürlüğü'nün yazı cevabı ile davacıya ait 2007-2008 yılı sağlık portör çıktısının sunulmuş olup belge üzerinde davacının 04/10/2007 tarihli sisteme kaydı görülmekle birlikte görevinin “Kantinci” olarak belirtilmiş olduğu, yapılan zabıta araştırması neticesi “Davacının okul kantini(....

Kantini)nde 2003-2007 yılları arasında çalıştığının tespit edildiği”nin tutanağa bağlanmış olduğu, 2003-2007 yılları arasında okulda görev yapan idareci ve personele ait listenin sunulduğu, alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu, yargılama esnasında davacı-davalı tanıkları ile birlikte bordrolu tanıklar ile kamu tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davalı işyerinin okul kantinciliği işletmesi olduğu anlaşılmakla okulların tatil olması nedeniyle çalışmaya ara verildiği dönemlerde verilen hizmetin niteliği gereği çalışmaların kesintili olmasının ve her yıl üst üste tekrarlanmasının gerekmesine göre Mahkemece davacının davalı işyerinde nezdinde 15.09.2003-15.06.2004 tarihleri arasınde geçen hizmetinin tespiti isteminin hak düşürücü süre nedeniyle reddolunması hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, davacının davalı işyeri nezdinde 15/09/2003-15/06/2004 tarihleri arasında geçen hizmetinin tespiti istemi yönünden işin esasına girerek dosya kapsamı toplanan delilleri göz önünde bulundurarak sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.