Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/15893 K.2015/13765

Davacı, 30/11/2014 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünün % kaç oranında (% 17'den) az yitirdiğinin bilirlenmesinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi, davacı vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacı nezdinde çalışırken iş kazası geçiren ve % 17 oranında malüliyeti tespit edilen davalı ...'ın malüliyet oranının % 17' den daha az olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; malüliyetin % 14 olduğunun tespitine ve davalılar lehine yargılama giderine hükmedilmiştir.

Kural olarak davayı kaybeden taraf yargılama giderlerinden sorumludur. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkemenin yargılama giderlerini taraflar arasında paylaştırması gerekir (HMK md.326).

Somut olayda, davacı malüliyet oranının % 17'den daha az olduğunun tespitini talep etmiştir. ...Kurumu 3. İhtisas Dairesi ve Genel Kurulundan alınan raporlarda malüliyetin % 14 oranında olduğu tespit edilmiştir. Dolayısıyla davacının reddedilen herhangi bir talebi bulunmadığı halde yazılı şekilde kısmen kabul kararı verilerek davacı aleyhine yargılama giderine ve her bir davalı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HMK'nun 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.