Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/16242 K.2014/19026

Davacı, davalı kurumca gönderilen haciz bildirisinin ödeme emri niteliğinde olmadığını belirterek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davalı Kurum tarafından gönderilen 04/12/2012 tarihli haciz bildirisinden dolayı davalı Kurum'a borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile “ Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1.320,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulmuştur.1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun'un 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede;

genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü yer almaktadır.Bu hükme göre somut olayda, davalı Kurum aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK.'nın geçici 3. maddesi uyarınca H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.