Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/16262 K.2014/19894

Davacı, kuurmca düzenlenen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava; 2005/11050, 2005/11060, 2007/16009, 2007/16010, 2012/10056 ve 2012/10057 numaralı takiplerin iptali ile davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; 2012/10056 ve 2012 10057 numaralı takipler yönünden davanın reddine, 2005/11050, 2005/11060, 2007/16009, 2007/16010 numaralı takiplerin zamanaşımına uğraması nedeniyle bu takiplerden davacı adına çıkartılan ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiş ise de, 2012/10056 ve 2012 10057 numaralı takipler yönünden davanın reddine dair verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasa'nın 80/12 ve 5510 sayılı Yasanın 88/20 maddelerine göre, Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın yasal süreler içerisinde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları öngörülmüştür.

Öte yandan süresinde ödenmeyen prim ve diğer kurum alacaklarının bizzat Kurumca cebren takip ve tahsil edilebileceği 506 ve 5510 sayılı Yasaların açık hükmü gereğidir. Cebren tahsil ve takip esasları 6183 sayılı Yasa'da gösterilmiştir. 6183 sayılı Yasa'nın mükerrer 35. maddesinde tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin malvarlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen ve tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacaklarının, kanuni temsilcilerinin ve tüzel kişiliği olmayan teşekkülü idare edenlerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerince tahsil edileceği belirtilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Afyonkarahisar Valiliği Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü' nün 06/07/2012 tarihli yazısında, davacının borçlu S. Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığı' nda 2000-2001-2003-2004-2005-2006-20007-2008 yıllarında üye, 2002 yılında ise Başkan sıfatı ile görev yaptığı, 2009-2010-2011 ve 2012 yıllarında Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı faaliyette olmadığı için bu yıllara ilişkin herhangi bir işlem yapılmadığının bildirildiği, 2012/10056 takip sayılı dosyada 2007/10-11-12, 2008/1 ila 12, 2009/1 ila 12, 2010/1 ila 12 ( 10. ay hariç olmak üzere), 2011/1. aylara ait prim borcu, 2012/10057 takip sayılı dosyada 2007/10-11-12, 2008/1 ila 12, 2009/1 ila 12, 2012/1 ila 12 (

10. ay hariç), 2011/1. aylara ait işsizlik sigortası primi borcu nedeniyle S.Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığı ile davacı hakkında takip başlatıldığı, ödeme emirlerinin 07/02/2013 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, 14/02/2013 tarihinde iş bu davanın açıldığı, dosyanın bilirkişiye gönderildiği ve bilirkişinin 2012/10056 ve 2012/10057 numaralı takip dosyaları hariç diğer takip dosyalarının zamanaşımına uğradığı, davacının bu dosyalardaki 2009 yılı ve sonrası borçlardan ise sorumlu olmadığına dair görüş bildirdiği görülmektedir.

Yukarda belirtilen açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; S.Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı üyesi olduğu belirtilen davacının, sadece yönetim kurulu üyesi olması sorumluluk doğurmayacağından imza yetkisinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan, 2009 yılı ve sonrasında S. Ç. Malları Koruma Başkanlığı' nın faaliyette bulunmadığı belirtildiğinden 2009 yılı ve sonrası Kuruma borç bildirilen işlemleri kimin yaptığı, bildirgeleri Kuruma kimin verdiği, borcun neden kaynaklandığı hususları araştırmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.