Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/16963 K.2014/19830

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının davalı işyerinde 01.06.1998 – 14.12.2005 tarihleri arasında geçen çalışmalarının ve tespitini talep ettiği bu sürelerde, hizmet aktinin feshedildiği 11.04.2006 tarihinde net ücreti olan 570,00 TL'ye nispetle bulunacak ücret üzerinden çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının 01.06.1998 – 14.12.2005 tarihleri arasında askerlik süresi haricinde günlük asgari brüt ücret üzerinden çalıştığının tespitine, davacının sözleşmesinin fesih tarihi itibari ile aylık net ücretinin 570 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının talep ettiği dönemde davalı işyerinde düzenlenen işe giriş bildirgesi ya da davalı Kurum'a bildirilen çalışma bulunmadığı, ancak davalı işyerince 14.12.2005 tarihli işe giriş bildirgesi düzenlendiği ve davacının 14.12.2005 – 10.04.2006 tarihleri arasındaki çalışmalarının davalı Kurum'a bildirildiği, Tekstil İşçileri Sendikası'ndan yapılan emsal ücret araştırmasında;

makineci ustası olarak çalışan bir kişinin 2002 yılı öncesi ücretinin tespit edilemediğinin, 2003 yılında 450-550 TL arası, 2004 yılında 550-650 TL arası, 2005 yılında 650-750 TL arası ve 2006 yılında 750-850 TL arası ücret alabileceğinin bildirildiği, davacının açmış olduğu işçilik alacaklarına ilişkin davada ise aynı sendika tarafından 2006/Nisan ayında makineci olarak çalışan birinin 600,00 TL alabileceğinin bildirildiği, bordro tanıklarının;

davacının talep ettiği dönemde sürekli çalıştığını, son ücretinin de 550-600 TL civarı olduğunu ve ücretlerin tamamının elden ödendiğini beyan ettikleri, ancak davacının 2006/Mart ayına ilişkin imzalı ücret bordrosu bulunduğu ve bu bordroda net ücretinin 250,53 TL olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; her ne kadar mahkemece davacının hizmet tespitine ilişkin olarak verilen karar yerinde ise de; dosyada mevcut ve davacının 2006/Mart ayında net 250,53 TL ücret aldığında dair imzalı ücret bordrosu bulunması ve davacı tarafından da bu bordrodaki imzaya itiraz edilmemesi karşısında; sözleşmesinin fesih tarihi itibari ile davacının aylık net ücretinin 570,00 TL olduğunun tespitine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.