KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2014/17088 E., 2015/681 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk İş Mahkemesi
Karar Metni
440 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacı ve davalı ...'ın tüm, davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, sigortalının iş kazasından sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davalı ... yönünden ıslahen artırılan miktarın zamanaşmından reddi ile 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 105.523,34 TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsiline, hüküm altına alınan tazminatlara kaza tarihi olan 11.09.2001 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.
Somut olayda; davalı ... ... yönünden ıslahen artırılan maddi tazminat miktarının zamanaşımından reddine karar verilmesine rağmen bu davalının harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretinden ıslahla talep edilen miktarları da kapsayacak şekilde sorumluluğuna karar verilmesi ile red edilen maddi tazminat yönünden yararına eksik vekelat ücreti takdir edilmesi doğru olmamıştır.
O halde, davalı ......'nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir.
Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2014/17088, K. 2015/681, 20 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama