Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/17186 K.2015/12560

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/04/1981-15/05/1981 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava; davacının davalı işyerinde 01.04.1981 – 15.05.1981 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalıya ait lokanta işyerinde çalıştığını beyan eden 01.01.1965 doğum tarihli davacı adına davalı tarafından düzenlenen 01.05.1981 tarihli işe giriş bildirgesi bulunduğu, ancak talep edilen süre içerisinde davalı Kurum'a çalışma bildirilmediği, davalı Kurum tarafından işyerinin tescilinin bulunmadığının ve dönem bordrolarının verilmediğinin bildirildiği, işyerinin 12.12.1980 tarihinde ticaret siciline kaydolduğu, zabıta tarafından tespit edilen komşu işyeri tanığı ... tarafından davacının çalışmalarının doğrulandığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan; ihtilaf tarihinde geçerli olan 506 sayılı Yasa'nın 60/G maddesi, “Bu maddenin uygulanmasında; 18 yaşından önce Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak, bu tarihten önceki süreler için ödenen Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir.” hükmünü içerirken yine aynı yasanın Geçici 54.maddesinde “01/04/1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında 60 ıncı maddenin (G) fıkrası hükmü uygulanmaz.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; davalı işyeri ile ilgili yeterli araştırma yapılmadan ve 506 sayılı Yasa'nın 60/G maddesi dikkate alınmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davalı Kurum'dan, davacının işe giriş bildirgesinin sureti de eklenerek, bildirgede belirtilen 47713 numaralı işyerinin sicil dosyasını istemek, buna göre dönem bordrosu bulunup bulunmadığını sormak, dönem bordroları mevcut ise bordro tanıkları arasından re'sen seçilecek kişileri dinlemek, işyerinin vergi kaydını araştırmak ve toplanan delillere göre, 506 sayılı Yasa'nın 60/G maddesi de dikkate alınarak, varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.