Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/17237 K.2015/13062

Davacı, 29/04/2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurumun tüm, temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyizine gelince, dava, davacının 29.04.2013 tarihli tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile yaşlılık aylıklarının yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 01.05.2014 tarihi itibariyle kısmi yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının ve birikmiş aylıklarının hak ediş tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 27.06.1972-01.03.1977 tarihleri arasında 1429 gün; 01.09.1981-30.12.1981 tarihleri arasında 120 gün; 07.06.1995-09.10.1995 tarihleri arasında 80 gün olmak üzere 4 yıl 6 ay 9 gün 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğu, 01.01.1983-30.08.1986 ve 01.01.1987-31.12.1991 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında 11 yıl 7 ay 29 gün sigortalı olduğu, davacının 29.04.2013 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, davalı Kurumun davacının toplam 5828 gün sigortalılığı olduğundan 04.04.2015 tarihinde 58 yaş şartını yerine getirdiği takdirde yaşlılık aylığına hak kazanabileceği bildirerek tahsis talebinin reddine karar verdiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Kanun'un geçici 10. maddesinin son fıkrasıdır. Buna göre bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce sigortalı olanlardan 15 tam yıl prim ödeme süresi ile kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını dolduranlara ve bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ay başından itibaren kademeli olarak 15 yılını doldurduğu tarihler gözetilerek kadın ve erkek için ayrı ayrı yaş şartı getirilerek kısmi aylık şartları düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacının 1479 sayılı Yasa'nın geçici 10.maddesinin son fıkrasına göre 01.10.1999 tarihinde, 15 yıl prim ödeme süresini yerine getirdiği anlaşıldığından davacının tahsis talep tarihinde 55 yaşında olması halinde yaşlılık aylığına hak kazanacağının kabulü gerekmektedir.

04.04.1957 doğumlu olan davacının tahsis talep tarihi olan 29.04.2013 tarihinde 56 yaşında olması sebebi ile tahsis talep tarihini takip eden aybaşı olan 01.05.2013 tarihinde yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi ve davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ile yargılama giderleri bakımından hüküm kurulmamış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.