Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/19708 K.2014/19865

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni geciktirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığı nedeniyle sigortalının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 30.000,00 TL manevi tazminatın tespit tarihi olan 05.11.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bu tür davalarda red edilen miktar üzerinden davalı yararına nisbi vekelat ücretine hükmedilmesi gerekir. Ayrıca Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/2. maddesinde; manevi tazminatın kısmen reddi halinde davalı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin davacı yararına belirlenen ücretini geçemeyeceği açıkça belirtilmiştir. Somut olayda ise, davanın kısmen kabul edilmesi nedeniyle kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına, davacı yararına hükmedilen miktarı geçmeyecek ölçüde nisbi vekelat ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücreti takdir edilmesi doğru olmamıştır.

O halde, davalının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.