Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/19866 K.2015/18442

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespiti ve gerçek maaşı üzerinden pirimlerinin yatırılmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının 01.05.2009-18.06.2012 tarihleri arasında 1000,00 TL ücretle davalı işyerinde geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01.05.2009-18.06.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmiş, ilamın gerekçesinde ise davacının ücrete ilişkin talebinin yazılı belge bulunmadığından reddedildiği belirtilmiştir.

Somut olayda; toplanan deliller doğrultusunda hüküm altına alınan sürelerde davacının çalışmasının olduğu sabit olup verilen hüküm yerindedir. Ancak gerekçe de belirtildiği üzere davacının ücrete ilişkin talebi reddedilmiş olmasına ve dava kısmen kabul edilmiş olmasına rağmen;kendisini vekille temsil eden davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.