KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2014/20287 E., 2014/21647 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ekim 2014
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı, Almanya'da ilk işe başlama tarihi olan 01/01/1984 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulüne, aksine Kurum işleminin iptaline, tahsis talep tarihinden itibaren aylık bağlanmasına, birikmiş aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
Dava, davacının Almanya'da rant sigortasına girdiği 01.01.1984 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü ile tahsis talep tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ve bağlanacak aylıkların yasal faizleriyle ödenmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulü davacının yurtdışında işe başlama tarihi olan 01/01/1984 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine, tahsis talebini reddeden kurum işleminin iptali ile davacıya tahsis talep tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, tahsis talep tarihinden itibaren biriken aylıkların yasal faizleriyle birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının tahsis talep tarihinin 06.01.2014 olduğu anlaşılmaktadır.
Somut olayda, tahsis talep tarihi olan 06.01.2014 tarihini takip eden aybaşından (01.02.2014) itibaren yaşlılık aylığı bağlanması yerine yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2014/20287, K. 2014/21647, 28 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama