Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/20510 K.2014/21698

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacılar ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığıdelillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazasından vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda, davacı çocuklar Hüseyin ve ...'ın maddi tazminat istemlerinin Kurumca bağlanan gelirlerle karşılandığından reddine, davacı eş yararına 47.981,75 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın, davacı çocuklar yararına ayrı ayrı 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 16.09.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve mütesilsilen tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Somut olayda; davacı çocuklar Hüseyin ve ...'ın maddi tazminat istemlerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerle karşılanması nedeniyle reddine karar verilmesi ve dava açılmadan önce davacıların bu hususu bilmelerinin mümkün bulunmamasına göre davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, yazılı şekilde vekalet ücretine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Öte yandan, yargılama giderlerinin hesaplanmasında davalı ... End. Tic. Ltd. Şti. tarafından ödenen 600,00 TL masrafın yargılama giderlerine dahil edilmemesi doğru olmamıştır.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.