Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/20537 K.2015/3919

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

A-Yerel Mahkemece 11.08.2014 tarihli ek karar ile verilen “Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde sunulmadığı anlaşıldığından, HMK.nın 346/1 maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine” dair kararın süresinde temyizi neticesinde gereği konuşulup düşünüldü:

Somut olayda, davacı vekilinin yüzüne tefhim olunan 17.07.2014 tarihli kısa kararın özet niteliği taşıdığı, hükme ilişkin tüm hususları içermediği, gerekçeli kararın ise davacıya 05.08.2014 tarihinde tebliğ edildiği açıktır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı H.M.K.'nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.

Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir). Bu açıklamalardan olarak Yerel Mahkemenin davacının temyiz isteminin reddine ilişkin 11.08.2014 tarihli ek kararının yerinde olmadığı ve bozularak kaldırılması gerektiği gerekmiştir.

B-Asıl hükmün incelenmesi bakımından ise;

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve tarafların temyizinin kapsamına göre, davalı şirket vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

Dava, 31.07.2006 tarihindeki iş kazasında yaralanarak sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zaralarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, 18.007,00TL maddi, 10.000,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı yanca Bozma sonrasında ATK Genel Kurulundan rapor alınması için 750,00TL yargılama gideri yapılmasına rağmen Mahkemece 17.07.2014 tarihli kararda, belirtilen bu yargılama giderinin tarafların haklılık oranına göre paylaştırılmadığı anlaşılmış olup bu durum usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.M.K.'nın 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.