Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/20786 K.2015/8543

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maluliyet oranının % 20,20’den %42'ye yükselmesi nedeniyle aradaki %21,80 oranıdaki fark maluliyeti için maddi ve manevi tazminat istemlerine yöneliktir.

Mahkemece, davacının maddi tazminatı isteminin kabulü ile 9.817,57 TL tazminatın maluliyet artış tarihi 25/01/2010'dan itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, yine manevi tazminat isteminin kısmen kabul ve kısmen reddi ile takdiren 20,000,00 Tl manevi tazminatın maluliyet artış tarihi 25/01/2010'dan itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, bu karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından davacının öncesinde aynı iş kazası nedeniyle aynı davalıya karşı açtığı davanın Ankara 5.İş Mahkemesinin 2004/1447 E sayılı dosyası ile karara bağlandığı, 14.12.2004 gün, 200 4/1447-1265 E ve K nolu bu karar ile; 3.706,32 TL maddi-30.000,00 TL manevi tazminatın davalı TCDD Genel Müdürlüğünden alınarak davacı ...'e ödenmesine karar verildiği, anılan kararın Dairemizin 18.04.2005 gün, 2005/567Esas -2005/3862 Karar no'lu ilamı ile onandığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacı Ankara 5.İş Mahkemesinin 2004/1447 E (kesinleşen) dosyasında fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş, Ankara 5.İş Mahkemesindeki bu yargılama sırasında davacının maluliyet oranı % 20,20 olarak belirlenmiş, davacı yan bu maluliyet oranı üzerinden zarar hesabı yapılmasını talep etmiş, hükme esas alınan hesap raporunda davacının % 20,20 oranındaki maluliyet üzerinden maddi zarar hesabı yapılmış ve kesinleşen hükümde davacının fazlaya ilişkin

hakları reddedilmiştir. Bu hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce tarafların temyiz itinazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir. Davacının maluliyetindeki %21,80 oranındaki artışın, maluliyetini doğuran olaya göre gelişen bir durumdan kaynaklanmadığı açıktır. Hal böyle olunca davacının 10.10.2002 tarihli iş kazası nedeniyle oluşan maddi ve manevi zararlarının öncesinde açılan tazminat davaları ile hüküm altına alınıp kesinleştiği de gözetildiğinde Ankara 5.İş Mahkemesinin 2004/1447 E sayılı kararının taraflar arasında kesin hüküm teşkil edeceği tartışmasızdır. Bu durumda eldeki davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.