Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/20969 K.2014/24389

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni geciktirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazasından vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin davacılar yararına hükmedilen manevi tazminatların bir miktar fazla olmasına ilişkin 09.10.2012 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda davacı eş yararına 50.000,00 TL, davacı çocuklar yararına ayrı ayrı 30.000,00 TL, davacı anne ve baba yararına ayrı ayrı 10.000,00 TL, davacı kardeşler yararına ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatların kaza tarihi olan 26.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bu tür davalarda red edilen miktar üzerinden davalı yararına nisbi vekelat ücretine hükmedilmesi gerekir. Ayrıca Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/2. maddesinde; manevi tazminatın kısmen reddi halinde davalı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin davacı yararına belirlenen ücretini geçemeyeceği açıkça belirtilmiştir. Somut olayda ise, davanın kısmen kabul edilmesi nedeniyle kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına, davacılar yararına hükmedilen miktarları geçmeyecek ölçüde nisbi vekelat ücretlerine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla vekalet ücretleri takdir edilmesi ile davacı çocuk ... yararına hükmedilen miktar üzerinden eksik vekalet ücreti takdir edilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca davanın kısmen kabul edilmesi nedeniyle yargılama giderlerinin taraflar arasında kabul-red oranına göre paylaştırılmasına karar verilmesi isabetli ise de, davacılar tarafından yapılan bilirkişi ücreti, posta ve dosya giderlerinin tamamının maddi tazminat davası yönünden yapıldığının kabul edilmesi doğru olmamıştır.

O halde, davacıların bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.