Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/21082 K.2014/23812

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, 15.11.1993-31.12.1993 tarihleri arasında Orman ve Su İşleri Bakanlığı Adana AGM Başmühendisliğine bağlı olarak, orman fidanlığında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının davalı işyerinde işçi sıfatıyla ve hizmet akdi ile 15.11.1993 - 30.12.1993 tarihleri arasında toplam 46 gün çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

04/07/2011 tarihinde yürürlüğe giren 645 sayılı Orman Ve Su İşleri Bakanlığının Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin geçici 2. maddesinin 1. fıkrasında, “Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihte Çevre ve Orman Bakanlığı bünyesinde bulunup bu Kanun Hükmünde Kararname ile Orman Genel Müdürlüğüne devredilen Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğünün mesire yerleri ile Ağaçlandırma ve Erozyon Kontrolü Genel Müdürlüğü ve Orman-Köy İlişkileri Genel Müdürlüğüne ait her türlü taşınır, taşıt, araç, gereç ve malzeme, borç ve alacaklar, hak ve yükümlülükler,

yazılı ve elektronik ortamdaki her türlü kayıtlar ve dokümanlar ile bu birimlere ait kadro ve pozisyonlarda istihdam edilen personel hiçbir işleme gerek kalmaksızın Orman Genel Müdürlüğüne devredilmiş sayılacağı, mülkiyeti Hazineye ait veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Orman Genel Müdürlüğüne devredilen birimlere tahsis edilmiş olanların hiçbir işleme gerek kalmaksızın tahsis amacında kullanılmak üzere anılan Genel Müdürlüğe tahsis edilmiş sayılacağı,

Ormancılık Araştırma Enstitüsü ve Ormancılık Araştırma müdürlüklerinin aynı şartlar dahilinde doğrudan merkeze bağlı taşra birimleri olarak Orman Genel Müdürlüğüne devredileceği” belirtilmiştir. 17.08.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 648 Sayılı Çevre Ve Şehircilik Bakanlığının Teşkilat

Ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin 56. maddesi ile 3234 sayılı Kanuna eklenen geçici 6. maddesi, “645 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Orman Genel Müdürlüğüne verilen görevlerle ilgili iş ve işlemlerden dolayı Çevre ve Orman Bakanlığınca taraf olunan işlem ve sözleşmelerde Orman Genel Müdürlüğünün taraf olacağı ve Çevre ve Orman Bakanlığı leh ve aleyhine açılmış olan davalar ile başlatılmış olan takiplerde adı geçen Genel Müdürlük kendiliğinden taraf sıfatını kazanacağı,

söz konusu görevlere ilişkin olarak bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce Çevre ve Orman Bakanlığınca yapılmış iş ve işlemler sebebiyle açılacak davaların Orman Genel Müdürlüğüne yöneltileceği, Çevre ve Orman Bakanlığından Orman Genel Müdürlüğüne devredilen görev ve hizmetlere ilişkin dava ve icra takip dosyalarının Maliye Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğünce müştereken belirlenecek esaslara göre bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde adı geçen Genel Müdürlüğe devredileceği,

bu şekilde devredilen dava ve icra takipleri ile ilgili olarak devir tarihine kadar yapılmış her türlü işlemin ilgili idareler adına yapılmış sayılacağı” hüküm altına alınmıştır.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, 17/08/2011 tarihinden sonra Orman Genel Müdürlüğünün davada taraf olması ve hükmün de Orman Genel Müdürlüğü aleyhine kurulması gerektiği anlaşılmaktadır.

O halde, Mahkemece taraf olma ehliyeti 648 sayılı KHK ile kaldırılmış olan Orman ve Su İşleri Bakanlığı ile ilgili hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, Orman Genel Müdürlüğü'nün davaya dahil edilerek davaya devam edilmesi, Orman ve Su İşleri Bakanlığının husumet ehliyeti bulunmadığından aleyhindeki davanın husumetten reddine karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.