Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/2139 K.2014/5868

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, 11.03.1998 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 4,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece.

Dairemizin 06.05.2010 gün ve 2009/5424 Esas, 2010/5303 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi ve bu kararın, davalı şirket ve Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonunda 06.09.2013 gün ve 2013/6649E, 2013/15900K sayılı kararla “Davalı Kurum vekilinin tüm, davalı Şirket vekilinin sair temyiz itirazları reddolunarak,

davacının maddi tazminat isteminin ıslahen artırılan bölümünün zaman aşımı nedeniyle reddi gerekirken yazılı şekilde maddi tazminat karar verilmesinin isabetsiz olduğundan bahisle” bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemiz bozma ilamı üzerine Mahkemece önceki kararda direnilmesine karar verildiği anlaşılmakla, 05.07.2012 gün ve 6352 sayılı Yasa ile 5521 sayılı Yasaya eklenen geçici 2.maddesi uyarınca yapılan incelemeye ve mahkemenin direnme hükmünde dayandığı davacı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğuna ilişkin gerekçeye göre Dairemize ait anılan bozma ilamının ortadan kaldırılması gerektiği anlaşılmıştır.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü; 1-Mahkemece verilen direnme hükmünün yerinde bulunduğu anlaşıldığından Dairemizin mahkemenin anılan kararının bozulmasına ilişkin 03.06.2013 gün ve 2013/6370E, 2013/11589K sayılı ilamının KALDIRILMASINA, 2-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 3-Dava 11.03.1998 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 4,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemi istemine ilişkindir.

./..

-2-

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile davalı şirketten tahsiline karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

Mahkemenin maddi tazminat isteminin kısmen reddi ile manevi tazminatların takdirine dair kararı isabetlidir. Ancak, karar ilam harcının da eksik hesaplandığı görülmekte olup bu yanlışlık kamu düzenine ilişkindir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı Harçlar Kanunun 8. Maddesi olup anılan düzenlemeye göre “Bir hükmün bozulmasını müteakip verilecek hükümlerden yeni bir hüküm gibi karar ve ilam harcı alınır ve bozulan hükümden evvelce alınmış olan karar ve ilam harcı, müteakip hükme ait harç dan mahsup olunur.” Gerçekten 01.01.2013 gün ve 28515 sayılı resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 24/12/2012 tarihli ve 2012/4116 sayılı Bakanlda uygulanması gereken nispi harç oranının binde 68,31 olacağı ortadadır. Hal böyle olunca mahkemece binde 59,4 üzerinden harç alınmasına karar verilerek nispi karar ilam harcının eksik belirlenmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, kamu düzenine ilişkin bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.