Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/2150 K.2014/9149

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ile davalılardan ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz nedenlerine göre davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; 07.04.2003 tarihindeki iş kazasında yaralanarak %15 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararların giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, 18.961,25TL maddi, 12.000,00TL manevi tazminatın davalılardan ... ile ... Nakliyat Tem. Müt. Hizm. İnş. Ve Hayvancılık San.Tic. Ltd. Şti'den dayanışmalı olarak tahsiline, diğer davalı ... Nakliyat Ltd. Şti. bakımından ise bu davalının iş kazası tarihinde davacının işvereni olmadığı gerekçesi ile aleyhine açılan davaların reddine karar verilmiştir.

Karar tarihinde geçerli olan 2013 yılı A.A.Ü.T.'nin 7/2 maddesinde ise husumet nedeniyle davanın reddi halinde davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarı geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, davalı ... Nakliyat Ltd. Şti aleyhine açılan davaların reddi gerekçesinin Mahkemece “husumet yokluğu” olarak kabul edilmesine göre vekille temsil olunan bu davalı şirket lehine olarak A.A.Ü.T.'nin 7/2 maddesi kapsamında 1.320,00TL vekalet ücreti yerine yazılı şekilde vekalet ücretlerinin kararlaştırılması doğru olmamıştır.

O halde davacı vekilinin bu hususları içeren temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.