Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/22166 K.2014/23949

Davacılar murisinin iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan ..., ... Ve Kanalizasyon İşl.Müd., ... Dağıtım Aş vekillerince ve ..., ..., ..., ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenler ile temyiz nedenlerine göre davalılar ..., ..., ..., ..., ... Su ve Kanalizasyon İdaresi, ... Elk.Dağ.A.Ş ile ...'nun aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 30.07.2005 tarihindeki iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının karşılanması istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine, davacı baba ... için 50.000,00TL, üvey anne ... için 20.000,00TL ve yine davacı kardeşler için ayrı ayrı 20.000,00'erTL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine

karar verilmiştir.

Dosya kapsamından 05.06.2013 tarihli kararda sair yönlerden bir hata bulunmamakla birlikte manevi tazminatın reddi üzerinden karalaştırılan vekalet ücretinin hesaplanmasında hataya düşüldüğü anlaşılmaktadır.

Şöyle ki Mahkemenin reddine karar verdiği toplam manevi tazminat tutarı olan 65.000,00TL'ye göre karar tarihinde geçerli bulunan AAÜT dikkate alınarak davalılar yararına hüküm altına alınması gereken avukatlık ücreti 7.250,00TL iken Mahkemece 6.850,00 TL olarak eksik nispi ret vekalet ücretinin kararlaştırılması usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalılar ..., ..., ..., ..., ... Su ve Kanalizasyon İdaresi, ... Elk.Dağ.A.Ş ile ...'nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.