Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/22274 K.2014/24350

Dava, 23.07.1999 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 0,00 oranında sürekli iş göremezlik nedeniyle; maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece; Dairemizin 26.03.2013 gün ve 2012/20059Esas, 2013/5637Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, maddi tazminat istemi ile ilgili hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar karar verildiği,

Bu kararın, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.07.2013 gün ve 2013/19626E, 2013/24172K sayılı kararla “Manevi tazminatın çok fazla olduğuna ilişkin bozma ilamına uyulmasına rağmen, 6.000,00-TL manevi tazminata karar verilerek gereğinin yerine getirilmediği, manevi tazminatın fazla takdir edildiğinden bahisle” bozulmasına karar verildiği,

Dairemiz bozma ilamı üzerine Mahkemece önceki kararda direnildiği anlaşılmakla: 05.07.2012 gün ve 6352 sayılı Yasa ile 5521 sayılı Yasaya eklenen geçici 2.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre, Dairemiz bozma ilamı gerekçesindeki açıklamalar gözetildiğinde mahkemenin direnme kararı yerinde görülmediğinden talebin 10 gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletilmesi gerektiği anlaşılmıştır.