Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/22460 K.2015/16937

Davacı, 22/03/1985-01/11/1999 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalığının tespitine, 6111 sayılı Yasadan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2- Dava, davacının oda kaydının usulsüz olduğu gerekçesiyle iptal edilen 22.03.1985- 01.11.1999 tarihleri arasında bağ-kur sigortalılığının ve 6111 sayılı Yasa hükümlerinden yararlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulü ile davacının 22.03.1985 tarihinden 01.11.1999 tarihine kadar Bağ-kur' lu olduğunun tespitine, davalı kurumun 6111 sayılı Yasa hkapsamında yapılandırmaya yönelik davacının talebinin reddine ilişkin kararının iptaline karar verilmiştir.

13.2.2011 kabul ve 25.2.2011 yayım tarihli 1.3.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6111 sayılı Yasanın 12. maddesine göre “ (1) 2010 yılı Kasım ayı ve önceki aylara ilişkin olup bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; a) 5510 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan;

sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi, b) Bu Kanuna göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkanı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi, c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu Kanunun yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için TEFE/ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın,

bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde ödenmesi halinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi fer’i alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir” hükmü getirilmiş ve son başvuru tarihi 31.5.2011 tarihine kadar uzatılmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının Kuruma ilk kez 6111 sayılı Yasadan yararlanmak için04.06.2011 tarihinde kuruma intikal eden dilekçesi ile başvurduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda 6111 sayılı Yasa’nın 12. Maddesinden yararlanma için öngörülen ve sonradan uzatılan başvuru süresinin son günü olan 31.05.2011 tarihinden sonra 01.06.2011 tarihinde dava açıldığı anlaşıldığından davacının süresinde olmayan 6111 sayılı Yasa’nın 12. maddesinden yararlanma isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de; hüküm içeriğine göre tam kabul kararı verildiği halde hükümde kısmen kabul kararı verildiğinin yazılı olması, ayrıca kısmen kabul kararı verilmesi durumunda davalı yararına vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi gerektiği hususlarının göz ardı edilmesi hatalıdır.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.