Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/22821 K.2014/27912

Davacı, yurtdışında geçen çalışmalarını 3201 sayılı Yasa kapsamında ve borçlanma bedeli 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi uyarınca hesaplanmasına ve sigortalılık başlangıç tarihinin yurtdışında işe başladığı 01/11/1993 olduğunun tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, davacının yurt dışında geçen süreyi 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendi kapsamında ve başvuru tarihindeki tutar üzerinden borçlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının Türk vatandaşlığından çıkma belgesini teslim aldığı 25.09.2003 tarihi öncesinde kalan yurt dışında geçen çalışma sürelerinin 3201 sayılı Yasa uyarınca ve 5510 sayılı yasanın 4/1-a maddesi uyarınca değerlendirilmek sureti ile borçlanma hakkı bulunduğunun tespitine, başvurunun reddi yönündeki kurum işleminin iptaline, davacının yurt dışında çalışmaya başladığı 01.11.1993 tarihinin Türkiye'de uzun vadeli sigorta kolları yönünden sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının Türkiye'de 20.07.1987 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendi kapsamında sigortalı çalışması bulunmaktadır ve ülkemizdeki çalışması nedeniyle sigortalılık başlangıç tarihi 20.07.1987 tarihidir.

Mahkemece, yukarıda yer alan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, davacının ülkemizdeki çalışmasından kaynaklanan sigortalılık başlangıç tarihinin yurt dışında çalışmaya başladığı tarihten önce olması nedeniyle başlangıç tespitinde hukuki yarar bulunmamasına göre yazılı biçimde yurt dışında çalışmaya başladığı 01.11.1993 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.