Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/22876 K.2014/27962

Davacı, Almanya'da Rant Sigortasına girdiği 01/01/1973 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespitine, Türk vatandaşlığından çıkmadan önce yurtdışında geçen çalışmalarını 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a bendi kapsamında borçlanma hakkı olduğuna karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalı Kurumun ise, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının yurt dışında çalışmaya başladığı 01/01/1973 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıcı olarak kabulü ile yurt dışı borçlanmasının 5510/4-a kapsamında olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kural olarak davayı kaybeden taraf yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden sorumludur. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkemenin yargılama giderlerini taraflar arasında paylaştırması gerekir (HMK md.326).

Somut olayda, davacının istemi,yurt dışında çalışmaya başladığı 01/01/1973 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıcı olarak kabulü ile yurt dışı borçlanmasının 5510/4-a kapsamında olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece 01/01/1973 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıcı olarak kabulüne, 4/a kapsamına yönelik borçlanma talebi yönünden ise, istem kabul edilmemiş olup, borçlanmanın 4/b kapsamında yapılması gerektiğine hükmedilmiştir. Dolayısıyla davacının kabul edilmeyen talepleri yönünden davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve davacının yapmış olduğu yargılama giderinin (HMK md.326 göre kabul ve red oranları gözetilerek taraflar arasında bölüştürülmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'un 370/2 .maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı avukatlık ücreti ve yargılama gideri yönünden düzeltilerek onanmalıdır.