Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/22914 K.2015/6117

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın zamanaşımından reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu 20.05.2007 tarihli zararlandırıcı olaya ilişkin onanarak kesinleşen ...

1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/626 esas 2013/194 karar sayılı dosyasında fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması ile 100,00 TL maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği, temyize konu iş bu davada davacı tarafça fazlaya ilişkin saklı tutulan haklar nedeniyle 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep edildiği, Mahkemece tensip tutunağı düzenlenerek 11.09.2014 tarihinde duruşma icra edildiği ve davanın zamanaşımından reddine karar verildiği,

gerekçede 11.09.2014 tarihinde dosyanın duruşmasına ilk kez çıkılmış olduğunun, benzer şekilde 50 adet dosyanın da ilk duruşmasına çıkıldığının, tüm dosyaların duruşma öncesi hazırlıklarının yapıldığının, notlarının muhafaza edildiğinin ancak duruşma sırasında zuhulen esas numaraları karıştırılarak dosyada zamanaşımı nedeniyle red tefhiminde bulunulduğunun, bu duruma diğer dosyanın sırası geldiğinde vakıf olunduğunun ancak tefhimden dönülemeyeceğinden zamanaşımından red kararı verildiğininin açıkça belirtildiği anlaşılmaktadır.

T.C. Anayasası’nın 141. maddesinin 3.fıkrasında; bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli yazılması gerektiği vurgulanmıştır. 6100 sayılı HMK’nun 297. maddesine (HUMK.'nun 388. maddesi) göre ise; hükmün kapsamında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep gösterilir. Gerekçe hakimin tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar. Hakim gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendi kendini denetler. Yargıtayda, bir hükmün hukuka uygun olup olmadığını ancak gerekçe sayesinde denetleyebilir.

Gerçekten, Mahkemece 11.09.2014 tarihinde tefhim edilen kısa karara uygun olarak yukarıda açıklanan hüküm oluşturmuş ise de; kısa karar sonrasında yazılan gerekçenin hüküm fıkrası ile çelişkili olduğu, bu yönü ile de kararın HMK’nun 297. maddesine (HUMK'nun 388.maddesine) uygun düzenlenmediği ortadadır.

Yapılacak iş; tarafların iddia ve savunmalarına dayanak tüm delilleri toplandıktan sonra dosyadaki tüm bilgi, belge ve deliller bir bütün halinde değerlendirilerek HMK’nun 297. ve devamı maddeleri gereğince(HUMK'nun 388. maddesi) gerekçe ile hüküm fıkrası arasındaki çelişkiyi giderecek bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde çelişkili karar oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.