Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/23036 K.2015/508

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalı ...'ın hak sahibi olan anne, baba ve iki kardeşinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacılar baba ..., kardeşler ..., ... hakkında açılan maddi tazminat davalarının feragat sebebiyle reddine; davacı anne ...'in maddi zararının kurumca karşılanması sebebiyle bu hususta karar verilmesine yer olmadığına; Davacı baba ... ve anne ... için ayrı ayrı 20.000'er TL, kardeşler...ve... için ayrı ayrı 15.000'er TL manevi tazminatın davalı ... şirketi hariç diğer davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte müştereken müteselsilen alınıp davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkraları incelendiğinde;

İki tarafın kısmen haklı çıkması halinde yargılama giderlerinin paylaştırılacağına ilişkin HMK’nun 326/1 maddesindeki düzenleme yargılama harçları için uygulanmaz. Çünkü davanın reddi hariç harç daima davalıya yüklenir. Zira harç zaten haksız çıkılan oranda hüküm olunur. Yani mahkûm edilen miktara göre verilir. Bu nedenle reddedilen dava bölümü için ayrıca red harcı verilmez. Hal böyle olunca da davanın kısmen reddi nedeniyle yargılama giderleri bölüştürülürken, davacı tarafça dava açılırken yatırılan harçların da paylaştırılması; ayrıca davacıların dava açarken yatırdığı peşin harcın, aleyhine hüküm kurulan davalılardan tahsiline karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Öte yandan Dairemizin 18/06/2012 gün, 2011/3511 Esas ve 2012/11586 Karar sayılı bozma ilamında, hükmü temyiz eden davalılardan tahsil edilen temyiz karar harçları ile temyiz yoluna başvurma harçlarının istek halinde taraflarına iadesine karar verildiği ve yargılama harçları içinde yer alan temyiz harçlarının da taraflar arasında kabul ve red oranına göre bölüştürülmesinin mümkün olmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması da bozma nedenidir.

Yine davacı tarafça yargılama sırasında sarfedilen ve peşin harç dışında kalan yargılama giderlerinin eksik hesaplanması da isabetsiz olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, yargılama giderleri ve harçlara ilişkin hüküm fıkraları düzeltilerek onanmalıdır.