Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/23560 K.2015/1549

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ile davalılardan Kurum ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının işçi olarak davalı işyerinde geçen 2001 yılında 120 gün, 2005 yılı 1. döneminde 119 gün ve 2005 yılı Mayıs ayında 9 gün çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 2001 yılı 1. dönem 30 gün, 2001 yılı 2. dönem 120 gün süre ile çalıştığının tespitine ve fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının 2001 yılı 1. dönem 30 gün talebinin kabul edilmesi ve 2005 yılındaki talebinin reddedilmesi doğru olup, 2001 yılı 2. dönem talebi için de 90 güne karar verilmesi gerekirken 120 güne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı H.M.K.'nın 370/2 maddesi hükmü uyarınca hüküm bozulmayarak düzeltilerek onanmalıdır.